این کاظم خان چه میکنه ! ؟  حالا یه نظر داد . هیشکی جنبه نداره(بهتره دیگه حرفی از جنبه نزنم چون

 بعضیا می چسبوننش به خودشون)

من که گفتم همه میرند از این وبلاگ . یکی با خدا حافظی  یکی هم بی وداع و یواشی

.کاش لااقل بهم میگفتی ققنوس خانوم که قصد این کارو داری ترسیدی منصرفت کنم ؟

 . بریم سراغ همون غم خودمون  چون

اگه غم و از من بگیرید هیچی واسه نوشتن ندارم.

دیگه دلتنگی هایم رو فقط مال خودم میدونم و حتی با غم تنهایی هم قهرم ! چون از تو با تمام خنده ها با

 تمام لج و لج بازی ها بازم به همون غم تنها میرسم پس چرا به تو و شادی هایی قدیم فکر کنم !

 چرا به غم هایی جدید فکر نکنم؟

غم هایی که دیگه شده جزئی از زندگی من . غم هایی که  دیگه به زبون نمیارم .

آره دیگه تو اون دفتر قدیمی زیر یادداشت خودت نوشتم که گذشته ها گذشته ؟ از غم و غصه های

جدید بگو !

دیگه دوست ندارم تو دفترچه کوچک ذهنم حتی اسم پاک شده و کمرنگ تو هم باشه .

 گذر زمان یا بهتر بگم گذر زمانهایی با هم بودن مثل شهاب سنگ آنی گذشت .

غرور  اولیه تو و ثانویه من !

این دروغه که میگن خدا از کسی رو بر نمیگردونه دیگه حتی خدا هم با خود نه می بینم نه شریک میدونم .

کاش اون شبی که از شددت نفرت به آخرین پله حماقت رسیده بودم لااقل بعد از اینکه همدیگرو

 دیده بودیم (تو خواب ) نمی خندیدی ! می خوام چی بگم ؟ می خوام از همون نگاه اول

همون نگاه  که از اولش هم  با غرور خودت مقایسه میکردی تا حسرتی که امروز با شکستن غرورت

 منتظر حتی آخرین نگاه  هستی . آره همون غروری که حتی می ترسیدی منو تو قلبت هم راه بدی .

 یا همون گوشهایی که اولش دروازه بود تا امروز که دیگر کسی نیست که حرف بزند. شاید باشه ولی اگه

هم باشه اون نفر قبلی نیستی؟

یا همون لب هایی و زبونی  که اولش برای همه جز من بلبل بود تا امروز که فقط از عقل به قلبت  جابجا میشه .  و برای همیشه اونجا میمونه.

واقعا حیف حیف از اون هم طرفداری قلبی و زبانی که از تو  کردم واقعا برای دل ساده ام متاسفم .

 ولی ایول جوابمو دادی حتی شاید خودت هم خبر نشدی ؟

می دونی الان  یاد چی افتادم ؟ یاد کم حرفی هایی اول کار و دعواهایی وسط کارو معذرت خواهیهایی پایانی !

 از بست دادن کلمه تا رسیدن به یک دفتر 200 برگ ! از شاخه گل رز زردی تا شاخه خشکیده و زرد قلبم.

الان نوبت منه که دیگه اون ترانه " اونی که مدعی بود عاشقته تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت !؟ " یا حتی قاصدک !؟ رو بخونم .

ولی کجا رفت اون چشمایی که واسه من مثل ستاره بود ؟ چرا دیگه وقتی می خندی یا گریه می کنی

 اصلا دلم رو نمی لرزونه ؟

کجاست  اون قرارای که اگه حتی نیم ساعت بود به همه دنیا می ارزید ؟ کجا رفت اون مرد تنهایی تو ؟  گل پژمرده تو بودی یا من ؟

کجا رفت گریه هایی شبانه ؟ کجا رفت تعصبات مشکوک من ؟

واقعا دیگه دیره . دیگه دیره واسه این حرفها واسه برگشتن واسه دوباره از تو و برای تو نوشتن  .

همون حسرت همون اتظار بیهوده همون سماق مکیدن از همه گزینه ها بهتره .

امکانات