كمتر كسی است كه بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن
ژپس از میلاد، كه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز
عشق وجود داشته است. جالب است بدانید كه این روز در تقویم
جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن، یعنی تنها 4 روز پس
از والنتاین فرنگی است! این روز "سپندارمذگان" یا "اسفندارمذگان"
نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان "روز عشق"
به این صورت بوده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز
حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از
روزهای ماه نیز یك نام داشتند. روز پنجم "سپندار مذ" بوده است.
سپندارمذ لقب ملی زمین یعنی گستراننده، مقدس، فروتن است.
زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه
عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون
مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ
باستان اسپندارمذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند.... آیا زمان
آن نرسیده است كه همچون سال های اخیر و گسترش جشن های
سده و مهرگان در ایران نسبت به پیش تر، سپندار مذگان را هم گرامی
بداریم ؟
برای اطلاع بیشتر به
اینجا مراجعه کنید.
.jpg)
