وقتی میام تو وبلاگت و میرم قسمت نظرات رو می خونم همیشه موقع کامنت گذاشتن پشیمون میشم که خودم نظر بگزارم !

و وقتی یکی از مطالب وبلاگت که اصلا با حال من سازگاری نداره رو می خونم

با اینکه مطالبش خیلی ضعیفه و بدرد بچه ها و آدم هایی 17 یا 18 ساله

می خوره ولی همیشه قبل از اینکه مطلبی رو تا آخر تموم کنم حالم بهم میخوره ! مثل هیمین دفعه !

اینها دقیقا (بدون هیچ گونه تغییراتی ) جملات یکی از طرفداران (اوهووووم) قدیمی یا شاید هم جدید

وبلاگ در مورد مطالب وبلاگ گفته به نظر شما نوشته هایی من خیلی با حاله مگه نه میبیند

که مردم چطور اظهار علاقه میکن . میدونی چیه !؟ وبلاگ نویسی برای من یکی از نون شب هم

واجب تره (همون Its My Life) من برای خودم مینویسم خودمی که شاید یک جسم باشد ولی روحش بیشر از یک نفره !

آسمان با تمام تمام وسعتش چقدر کوچک است برای پرنده ای که نظر کرده تمام عمرش را پرواز کند

بریم سراغ معرفی:

پروانه: چهارمین نفری که به کمپانی ما پیوسته و به قول یه بنده خدا از نوشته هاش می فهمید چطور پروانه ای است (ببخشید چطور انسانی هست)

مریم رحیمی : علاوه بر اینکه از نوشتهاش میفهمید به نظرم برای همه آشنا هست درست مثل احمدی نژاد - آرنولد شوارتز و یا پلنگ صورتی ...پس نیازی به معرفی ندارند!

مثل اینکه هر کی میاد اینجا تا چند روز میگذره همه چیز یادش میره و خودش تنهایی میره یه وبلاگ

 میزنه و هیچکسی هم تو پیونداش نمی لینکه باور کنید مریم رحیمی و پروانه این کار رو نمی کنند

(مطمئنم این دفعه هم نفهمیدید منظورم الف . ی. د .الف هست!) و یه چیز جالب تر اینکه چند تا شغل جدید تو وبلاگم پیدا شده ! مثلا 1000 میدم مطالبی که

می خوام بنویسم رو برام تایپ کن

یا به ازای هر عکسی که با فتو شاب طراحی شده و مرتبط با مطلب باشه 500 تومان !!!

البته اینا رو من نگفتما حتما بازم میدونید که منظور من آیدا نیست! خویه !  راستی یه مطلب گذاشتم تو

 قسمت آموزش در مورد وبلاگ نویسی هست اونم بخونید بد نیست البته شما همتون استاد هستید

 ( به جز آیدا و فرناز که هر 2تاشون ترم بوقی هستند)

می گویند سه چیز زاده ی عشق نیست....

جدایی

سفر

فراموشی...

ولی آن زمان که تو مرا تنها گذاشتی . رفتی و فراموشم کردی من